Rukobia 600mg Verlengde Afgifte Comp 60

Immuunreactiveringssyndroom Bij patiënten die zijn geïnfecteerd met hiv en een ernstige immuundeficiëntie hebben op het moment dat de antiretrovirale therapie (ART) wordt ingesteld, kan een ontstekingsreactie optreden tegen asymptomatische of nog aanwezige opportunistische infecties, en ernstige klinische gevolgen hebben of verergering van de symptomen veroorzaken. Dergelijke reacties zijn vooral in de eerste weken of maanden na het starten van ART gezien. Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirusretinitis, gegeneraliseerde en/of focale mycobacteriële infecties en pneumonie door Pneumocystis jiroveci (voorheen P. carinii). Alle ontstekingssymptomen moeten onverwijld worden beoordeeld en indien nodig moet een behandeling worden gestart. Van auto‑immuunziekten (zoals de ziekte van Graves, auto‑immuunhepatitis, polymyositis en het Guillain‑Barré‑syndroom) is ook gemeld dat ze voorkomen in een setting van immuunreconstitutie, maar de tijd tot eerste symptomen is variabeler. Symptomen kunnen vele maanden na het starten van de behandeling optreden en zich soms atypisch manifesteren. Een supratherapeutische fostemsavirdosis (met een Cmax die ongeveer 4,2 keer zo hoog was als bij de therapeutische dosis) bleek het QTc‑interval op het elektrocardiogram significant te verlengen (zie rubriek 5.1). Voorzichtigheid is geboden wanneer fostemsavir gebruikt wordt bij patiënten met een voorgeschiedenis van QT‑intervalverlenging, wanneer het gelijktijdig toegediend wordt met een geneesmiddel met een bekend risico op torsade de pointes (bijv. amiodaron, disopyramide, ibutilide, procaïnamide, kinidine of sotalol), of bij patiënten met relevante reeds bestaande hartziekte. Oudere patiënten kunnen gevoeliger zijn voor geneesmiddelgeïnduceerde QT‑intervalverlenging. Controle van leverwaarden wordt aanbevolen bij patiënten met een hepatitis B‑ en/of hepatitis C‑co‑infectie. Patiënten met chronische hepatitis B of C die worden behandeld met antiretrovirale combinatietherapie, hebben een verhoogd risico op ernstige en mogelijk fatale hepatische bijwerkingen. In geval van gelijktijdige antivirale therapie voor hepatitis B of C moet ook de relevante productinformatie van die geneesmiddelen worden geraadpleegd. Patiënten moeten erover geïnformeerd worden dat behandeling met fostemsavir of elk ander antiretroviraal middel de hiv‑infectie niet geneest en dat zij nog steeds opportunistische infecties en andere complicaties van een hiv‑infectie kunnen ontwikkelen. Daarom moeten patiënten onder nauwgezette klinische observatie blijven van artsen die ervaren zijn in de behandeling van deze met hiv geassocieerde ziekten. Hoewel de etiologie als multifactorieel wordt beschouwd (inclusief corticosteroïdengebruik, bisfosfonaten, alcoholgebruik, ernstige immunosuppressie, hogere body mass index), zijn er gevallen van osteonecrose gemeld bij patiënten met gevorderde hiv‑ziekte en/of langdurige blootstelling aan antiretrovirale combinatietherapie (cART). Patiënten moet worden aangeraden om medisch advies in te winnen als zij last hebben van gewrichtspijn, gewrichtsstijfheid of moeite met bewegen. In vitro‑gegevens wijzen erop dat de antivirale werking van temsavir (het actieve deel van de prodrug fostemsavir) beperkt is tot hiv‑1‑groep M‑stammen. Rukobia dient niet gebruikt te worden voor de behandeling van infecties door andere hiv‑1‑stammen dan die van groep M (zie rubriek 5.1). Binnen hiv‑1‑groep M werd een aanzienlijk verminderde antivirale werking gezien tegen het CRF01_AE‑virus. Beschikbare gegevens geven aan dat dit subtype een van nature voorkomende resistentie heeft tegen temsavir (zie rubriek 5.1). Gebruik van Rukobia wordt niet aanbevolen voor de behandeling van infecties door subtype CRF01_AE‑stammen van hiv‑1‑groep M. Gelijktijdige toediening van fostemsavir en elbasvir/grazoprevir wordt niet aanbevolen, aangezien verhoogde grazoprevirconcentraties het risico op ALAT‑verhogingen kunnen vergroten (zie rubriek 4.5). Voor bepaalde statines die een substraat zijn voor OATP1B1/3 of BCRP (rosuvastatine, atorvastatine, pitavastatine, simvastatine en fluvastatine), worden dosisaanpassingen en/of zorgvuldige dosistitratie aanbevolen indien zij gelijktijdig met fostemsavir worden toegediend (zie rubriek 4.5). Wanneer fostemsavir gelijktijdig met orale anticonceptiva werd toegediend, verhoogde temsavir de ethinylestradiolconcentraties. Bij patiënten die fostemsavir gebruiken, mogen doses van oestrogeenhoudende behandelingen, met inbegrip van orale anticonceptiva, niet meer dan 30 µg ethinylestradiol per dag bevatten (zie rubriek 4.5). Voorzichtigheid is geboden, in het bijzonder bij patiënten met extra risicofactoren voor trombo‑embolische voorvallen. Wanneer fostemsavir gelijktijdig met tenofoviralafenamide (TAF) wordt toegediend, wordt verwacht dat temsavir de plasmaconcentraties van TAF verhoogt door remming van OATP1B1/3 en/of BCRP. De aanbevolen dosis TAF is 10 mg wanneer het gelijktijdig wordt toegediend met fostemsavir (zie rubriek 4.5).

Rukobia bevat fostemsavir en is een geneesmiddel tegen hiv (een antiretroviraal middel) dat bekend staat als een aanhechtingsremmer (of AI, vanwege de Engelse naam 'attachment inhibitor'). Het werkt door zich te hechten aan het virus en dat vervolgens te blokkeren, zodat het uw bloedcellen niet binnen kan komen. Rukobia wordt samen met andere antiretrovirale geneesmiddelen gebruikt (combinatietherapie) voor het behandelen van een hiv‑infectie bij volwassenen met beperkte behandelmogelijkheden (andere antiretrovirale middelen werken niet voldoende of zijn niet geschikt). Rukobia geneest de hiv‑infectie niet; het vermindert de hoeveelheid virus in uw lichaam en houdt het op een laag niveau. Hiv vermindert het aantal CD4‑cellen in uw lichaam. Dus door het laag houden van het hiv-niveau, nemen ook die CD4‑cellen in uw bloed weer toe. CD4‑cellen zijn een bepaald soort witte bloedcellen die belangrijk zijn omdat ze uw lichaam helpen bij het bestrijden van infecties.

 Vertel het uw arts of apotheker als u met dit geneesmiddel behandeld wordt.

Bepaalde geneesmiddelen kunnen de werking van Rukobia beïnvloeden

Of ze kunnen de kans verhogen dat u bijwerkingen krijgt. Rukobia kan andersom ook de werking van bepaalde andere geneesmiddelen beïnvloeden.
Vertel het uw arts als u een van de geneesmiddelen uit de onderstaande lijst gebruikt:

• amiodaron, disopyramide, ibutilide, procaïnamide, kinidine of sotalol, gebruikt voor het behandelen van hartaandoeningen
• statines (atorvastatine, fluvastatine, pitavastatine, rosuvastatine of simvastatine), gebruikt voor het verlagen van het cholesterolgehalte
• ethinylestradiol, gebruikt voor anticonceptie
• tenofoviralafenamide, gebruikt als antiviraal middel

 Vertel het uw arts of apotheker als u een van deze middelen gebruikt. Uw arts kan besluiten om uw dosis aan te passen of dat u extra controles nodig heeft.

Zwangerschap
Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn of wilt u zwanger worden? Neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel gebruikt. Uw arts bespreekt met u het voordeel en het risico voor uw baby bij gebruik van Rukobia tijdens uw zwangerschap.

Borstvoeding
Heeft u hiv? Geef dan geen borstvoeding. Het hiv-virus kan in uw moedermelk komen. Uw baby kan daardoor ook hiv krijgen.

Het is niet bekend of de stoffen in Rukobia in de moedermelk terecht kunnen komen en schadelijk voor uw baby kunnen zijn.
Geeft u borstvoeding? Of wilt u borstvoeding geven? Vraag dan zo snel mogelijk aan uw arts of dit mag.

Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Rukobia kan u duizelig maken en kan andere bijwerkingen hebben waardoor u minder oplettend wordt.
Rijd niet en gebruik geen machines, tenzij u zeker weet dat u geen last van deze bijwerkingen heeft.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken. Daarom is het erg belangrijk om iedere verandering in uw gezondheidstoestand met uw arts te bespreken.

Symptomen van infecties en ontstekingen komen vaak voor (komen voor bij minder dan 1 op de 10 personen) Mensen met een gevorderde hiv‑infectie (aids) hebben een zwak afweersysteem en een grotere kans op ernstige infecties (opportunistische infecties). Wanneer zij met de behandeling beginnen, wordt het afweersysteem sterker, waardoor het lichaam infecties gaat bestrijden. Er kunnen zich dan symptomen van infecties en ontstekingen ontwikkelen, die ontstaan doordat:

• oude, verborgen infecties weer opvlammen wanneer het lichaam ze bestrijdt
• het afweersysteem per ongeluk gezond lichaamsweefsel aanvalt (auto‑immuunziekten)

De symptomen van auto‑immuunziekten kunnen optreden vele maanden nadat u begonnen bent met het geneesmiddel voor de behandeling van uw hiv‑infectie.

De symptomen kunnen bestaan uit:

• spierzwakte en/of -pijn
• pijn of zwelling van de gewrichten
• zwakte die in de handen en voeten begint en zich naar boven verplaatst in de richting van de romp van het lichaam
• hartkloppingen of beven
• erge rusteloosheid en beweeglijkheid (hyperactiviteit)

Als u symptomen van een infectie en ontsteking krijgt of als u een van de bovenstaande symptomen opmerkt: Vertel het uw arts onmiddellijk. Gebruik geen andere geneesmiddelen voor de infectie zonder dit na te vragen bij uw arts.

Zeer vaak voorkomende bijwerkingen (komen voor bij meer dan 1 op de 10 personen):

• misselijkheid
• diarree
• overgeven, braken
• maagpijn, buikpijn
• hoofdpijn

• huiduitslag

  Praat met uw arts als u een bijwerking krijgt.

Vaak voorkomende bijwerkingen (komen voor bij minder dan 1 op de 10 personen):

• het verteren van eten in uw lichaam gaat niet goed, klachten van de maag
• gebrek aan energie, vermoeidheid
• hartritmestoornissen gezien op een hartfilmpje (verlengd QT‑interval op het ecg)
• spierpijn
• suf gevoel
• duizeligheid
• smaakstoornis
• winderigheid
• moeilijk slapen

• jeuk

  Vertel het uw arts als u een bijwerking krijgt. Sommige bijwerkingen kunnen alleen met bloedonderzoek ontdekt worden. Ze verschijnen mogelijk niet meteen nadat u met het gebruik van Rukobia begonnen bent.

Vaak voorkomende bijwerkingen die gevonden kunnen worden bij bloedonderzoek zijn:

• verhoging van enzymen die in de spieren worden gemaakt (creatinefosfokinase, als een aanwijzing voor spierschade)
• verhoging van creatinine, als een aanwijzing voor hoe goed uw nieren werken
• verhoging van enzymen die in de lever worden gemaakt (transaminasen, als een aanwijzing voor leverschade)

Andere bijwerkingen die aangetoond kunnen worden in bloedonderzoek Andere bijwerkingen zijn bij sommige mensen opgetreden, maar daarvan is de precieze frequentie onbekend:

• verhoging van in het bloed aanwezige bilirubine (een stof die door de lever wordt geproduceerd)

Gewrichtspijn, stijfheid en botproblemen Sommige mensen die combinatietherapie voor hiv krijgen, ontwikkelen een ziekte die osteonecrose wordt genoemd. Hierbij sterven gedeelten van het botweefsel af door een verminderde bloedtoevoer naar het bot. Mensen hebben meer kans om deze aandoening te krijgen:

• als ze al lang een combinatietherapie krijgen
• als ze ook ontstekingsremmende geneesmiddelen gebruiken die corticosteroïden worden genoemd
• als ze alcohol drinken
• als hun immuunsysteem heel zwak is
• als ze overgewicht hebben

Tekenen van osteonecrose zijn onder andere:

• stijfheid in de gewrichten
• pijn in de gewrichten (met name in de heup, knie of schouder)
• moeite met bewegen

Als u een van deze symptomen opmerkt: Vertel het uw arts.

Het melden van bijwerkingen Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale meldsysteem:

België Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten www.fagg.be Afdeling Vigilantie Website: www.eenbijwerkingmelden.be e-mail: adr@fagg-afmps.be

Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

Gelijktijdige toediening met krachtige CYP3A-inductoren, waaronder, maar niet beperkt tot: carbamazepine, fenytoïne, mitotaan, enzalutamide, rifampicine en sint-janskruid (zie rubriek 4.5).

Zwangerschap
Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn of wilt u zwanger worden? Neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel gebruikt. Uw arts bespreekt met u het voordeel en het risico voor uw baby bij gebruik van Rukobia tijdens uw zwangerschap.
Borstvoeding
Heeft u hiv? Geef dan geen borstvoeding. Het hiv-virus kan in uw moedermelk komen. Uw baby kan daardoor ook hiv krijgen.
Het is niet bekend of de stoffen in Rukobia in de moedermelk terecht kunnen komen en schadelijk voor uw baby kunnen zijn.
Geeft u borstvoeding? Of wilt u borstvoeding geven? Vraag dan zo snel mogelijk aan uw arts of dit mag.

Rukobia moet worden voorgeschreven door artsen met ervaring in de behandeling van hiv-infecties.

Dosering

De aanbevolen dosis is 600 mg fostemsavir tweemaal daags.

Gemiste doses Als de patiënt een dosis fostemsavir heeft gemist, moet de patiënt de gemiste dosis innemen zodra de patiënt eraan denkt, tenzij het bijna tijd is voor de volgende dosis. In dat geval moet de gemiste dosis overgeslagen worden en moet de volgende dosis worden ingenomen volgens het gebruikelijke schema. De patiënt mag geen dubbele dosis innemen om de vergeten dosis in te halen.

Ouderen Er is geen dosisaanpassing nodig (zie rubriek 4.4 en 5.2).

Verminderde nierfunctie Er is geen dosisaanpassing nodig voor patiënten met een verminderde nierfunctie of patiënten die hemodialyse ondergaan (zie rubriek 5.2).

Verminderde leverfunctie

Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een verminderde leverfunctie (zie rubriek 5.2).

Pediatrische patiënten De veiligheid en werkzaamheid van fostemsavir bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn nog niet vastgesteld. De momenteel beschikbare gegevens worden beschreven in rubriek 5.2, maar er kan geen doseringsadvies worden gegeven.

Wijze van toediening

Oraal gebruik. Fostemsavir kan met of zonder voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2). De tablet met verlengde afgifte moet in zijn geheel met water worden doorgeslikt en mag niet gekauwd, fijngemaakt of gebroken worden.