Combophen 500mg/150mg Filmomh Tabl 16

Dit geneesmiddel bevat paracetamol en ibuprofen.

Paracetamol verlicht de pijn.

Ibuprofen verlicht de pijn en vermindert de ontsteking (zwelling, roodheid of pijn). Het behoort tot een groep geneesmiddelen die niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) worden genoemd.

Voor kortdurende symptomatische behandeling van milde tot matige pijn.

Dit geneesmiddel is enkel voor volwassenen.

Dit geneesmiddel is voor kortdurend gebruik en is niet aanbevolen voor gebruik langer dan 3 dagen. Om het risico op overdosering te vermijden (zie rubriek 4.9) : - mogen geen andere paracetamolhoudende producten tegelijk worden ingenomen. - mogen geen andere ibuprofenhoudende producten tegelijk worden ingenomen. - Ongewenste effecten kunnen tot een minimum worden beperkt door de laagst effectieve dosis te gebruiken voor de korste duur die nodig is om de symptomen onder controle te krijgen. (zie rubriek 4.2).

Cardiovasculaire trombotische gebeurtenissen Klinische studies suggereren dat het gebruik van ibuprofen, vooral in een hoge dosis (2400 mg/dag) geassocieerd kan zijn met een licht verhoogd risico op arteriële trombotische gebeurtenissen (bijvoorbeeld myocardinfarct of beroerte). Globaal gezien suggereren de epidemiologische studies niet dat lage doseringen van ibuprofen (bijv. ≤ 1200 mg/dag) geassocieerd zijn met een verhoogd risico op arteriële trombotische gebeurtenissen.

Patiënten met ongecontroleerde hypertensie, congestief hartfalen (NYHA II-III), vastgestelde ischemische hartziekte, perifeer arterieel vaatlijden en/of cerebrovasculaire ziekte dienen alleen met ibuprofen behandeld te worden na zorgvuldige overweging, en hoge doseringen (2400 mg/dag) dienen te worden vermeden.

Zorgvuldige afweging moet ook gebeuren voordat een langdurige behandeling wordt gestart bij patiënten met risicofactoren voor cardiovasculaire gebeurtenissen (bv. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken), in het bijzonder wanneer hoge doseringen ibuprofen (2400 mg/dag) nodig zijn.

Verminderde leverfunctie Het gebruik van paracetamol bij hogere dan de aanbevolen doses kan leiden tot hepatotoxiciteit en zelfs leverfalen en dood. Ook dient bij patiënten met een verminderde leverfunctie of een voorgeschiedenis van een leveraandoening, of bij patiënten die langdurig met ibuprofen of paracetamol worden behandeld, de leverfunctie regelmatig te worden gecontroleerd, omdat gemeld is dat ibuprofen een mild en voorbijgaand effect op de leverenzymen heeft. Een vermindering van de dosering wordt aanbevolen bij patiënten die tekenen vertonen van verslechterende leverfunctie (zie rubriek 4.2). De behandeling moet gestopt worden bij patiënten die ernstige leverfalen ontwikkelen (zie rubriek 4.3). Ernstige leverreacties, waaronder geelzucht en gevallen van fatale hepatitis, hoewel zeldzaam, zijn met zowel ibuprofen als met andere NSAID's gemeld. Als abnormale leverfunctietests aanhouden of verergeren, of als er klinische tekenen en symptomen zijn die overeenkomen met een leverziekte, of als er systemische verschijnselen optreden (bv. eosinofilie, huiduitslag, enz.), moet het gebruik van Ibuprofen worden stopgezet. Van beide werkzame geneesmiddelen is gemeld dat ze hepatotoxiciteit en zelfs leverfalen veroorzaken, in het bijzonder paracetamol. Patiënten die regelmatig meer alcohol consumeren dan aanbevolen, mogen dit geneesmiddel niet gebruiken. Het innemen van meerdere dagelijkse doses in één keer kan de lever ernstig beschadigen; in dat geval treedt bewusteloosheid niet altijd op. Omwille van het risico op onomkeerbare leverschade dient echter onmiddellijk medische hulp te worden ingeroepen (zie rubriek 4.9).

Voorzichtigheid is geboden in geval van de volgende risicofactoren die de drempel voor levertoxiciteit van paracetamol kunnen verlagen. De dosis dient in deze gevallen te worden aangepast en de maximale dagelijkse dosis mag bij deze patiënten absoluut niet worden overschreden (zie rubriek 4.2): - matige nierinsufficiëntie (kan leiden tot een ophoping van geconjugeerde verbindingen) - milde tot matige leverinsufficiëntie (met inbegrip van het syndroom van Gilbert) - acute hepatitis - gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die de leverfunctie aantasten - glucose-6-fosfaatdehydrogenase-deficiëntie - hemolytische anemie - dehydratie, hypovolemie - chronische ondervoeding, anorexia, boulimie of cachexie (lage reserves glutathion in de lever) - volwassenen die minder dan 50 kg wegen - patiënten die veel stoffen gebruiken die leverenzymen induceren (alcohol, barbituraten, anti-epileptica); in deze gevallen kan de accumulatie van toxische metabolieten van paracetamol leverlaesies verergeren of veroorzaken (zie rubriek 4.5).

Verminderde nierfunctie Paracetamol kan worden gebruikt bij patiënten met chronische nierziekte, zonder doseringsaanpassing. Er is minimale kans op paracetamoltoxiciteit bij patiënten met matige tot ernstige nierinsufficiëntie. Maar voor het ibuprofen-bestanddeel van dit product is voorzichtigheid geboden bij het opstarten van een behandeling met ibuprofen bij patiënten met dehydratatie. De twee belangrijkste metabolieten van ibuprofen worden voornamelijk uitgescheiden in de urine en verminderde nierfunctie kan leiden tot accumulatie ervan. De significantie hiervan is onbekend. Er is gemeld dat NSAID's nefrotoxiciteit veroorzaken in verschillende vormen: interstitiële nefritis, nefritisch syndroom en nierfalen. Nierfunctiestoornis door gebruik van ibuprofen is meestal reversibel. Bij patiënten met verminderde nier-, hart- of leverfunctie, patiënten die diuretica en ACE-remmers nemen, en bij ouderen, is voorzichtigheid geboden omdat het gebruik van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen kan leiden tot een verslechtering van de nierfunctie. De dosering moet zo laag mogelijk worden gehouden en de nierfunctie moet bij deze patiënten worden gecontroleerd. De behandeling moet gestopt worden bij patiënten die ernstige nierfalen ontwikkelen (zie rubriek 4.3).

Het gecombineerde gebruik van ACE-inhibitoren of angiotensinereceptorantagonisten, anti-inflammatoire geneesmiddelen en thiazidediuretica. Het gelijktijdige gebruik van een ACE-remmend geneesmiddel (ACE-inhibitor of angiotensinereceptorantagonist), een anti-inflammatoir geneesmiddel (NSAID of COX-2-inhibitor) en een thiazidediureticum verhoogt het risico op nierinsufficiëntie. Dit omvat het gebruik in vaste combinatiemiddelen die meer dan één klasse geneesmiddelen bevatten. Het gecombineerde gebruik van deze geneesmiddelen moet gepaard gaan met een verhoogde opvolging van serumcreatinine, vooral bij de opstart van de combinatie. Vooral bij oudere patiënten of patiënten met reeds bestaande nierinsufficiëntie moet de combinatie van geneesmiddelen uit deze drie klassen met de nodige voorzichtigheid worden gebruikt.

Ouderen Bij oudere patiënten die een paracetamolbehandeling moeten volgen, is er geen aanpassing van de op het etiket vermelde dosering nodig. Patiënten die een behandeling langer dan 10 dagen nodig hebben, moeten hun arts raadplegen voor een opvolging van hun conditionele toestand; een verlaging van de aanbevolen dosering is echter niet nodig. Voorzichtigheid is echter geboden ten aanzien van het gebruik van ibuprofen omdat het niet dient te worden genomen door volwassenen ouder dan 65 zonder rekening te houden met comorbiditeiten en comedicatie vanwege een hoger risico op bijwerkingen, vooral hartfalen, gastro-intestinale ulceratie en nierfunctiestoornissen.

Hematologische effecten Bloeddyscrasieën zijn zelden gemeld. Patiënten die een langdurige behandeling met ibuprofen volgen, moeten regelmatig een hematologische controle ondergaan.

Coagulatiestoornissen Net als andere NSAID's kan ibuprofen de aggregatie van bloedplaatjes remmen. Er is aangetoond dat ibuprofen, bij normale personen, de bloedingstijd verlengt (maar binnen het normale bereik). Omdat dit verlengde bloedingseffect erger kan zijn bij patiënten met onderliggende hemostatische afwijkingen, moeten producten die ibuprofen bevatten met voorzichtigheid worden gebruikt bij personen met intrinsieke coagulatiedefecten en bij personen die anticoagulatietherapie ondergaan.

Gastro-intestinale gebeurtenissen Gastro-intestinale bloeding, ulceratie en perforatie: GI-bloedingen, ulceratie of perforatie die fataal kunnen zijn, zijn bij alle NSAID's op elk moment tijdens de behandeling gemeld, met of zonder waarschuwingssymptomen of een voorgeschiedenis van ernstige GI-gebeurtenissen.

Het risico op GI-bloeding, ulceratie of perforatie is groter bij hogere doses NSAID, bij patiënten met een voorgeschiedenis van ulcus, vooral indien gecompliceerd door bloeding of perforatie (zie rubriek 4.3), en bij ouderen. Deze patiënten moeten de behandeling starten in de laagst beschikbare dosis.

Voor deze patiënten dient combinatietherapie met beschermende stoffen (bijvoorbeeld misoprostol of protonpompremmers) te worden overwogen, maar ook voor patiënten die een lage dosis acetylsalicylzuur of andere geneesmiddelen nodig hebben die het gastro-intestinale risico kunnen verhogen (zie hieronder en 4.5). Patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale toxiciteit, vooral ouderen, dienen alle ongewone abdominale symptomen (vooral GI-bloeding) te melden, vooral in de beginstadia van de behandeling.

Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die concomitante medicatie gebruiken die het risico op ulceratie of bloeding kunnen verhogen, zoals orale corticosteroïden, anticoagulantia zoals warfarine, selectieve serotonine-heropnameremmers of plaatjesaggregatieremmers zoals acetylsalicylzuur (zie rubriek 4.5).

Wegens het ibuprofenbestanddeel moet dit product altijd met de nodige voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten met een voorgeschiedenis van GI-ziekte (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) en aan patiënten met porfyrie en varicella.

Stop de inname van dit product onmiddellijk als er aanwijzingen zijn van gastro-intestinale bloeding of ulceratie.

Het gebruik van Combophen met concomitante NSAID's, waaronder cyclooxygenase-2 selectieve inhibitoren, moet worden vermeden.

Ouderen Ouderen hebben een verhoogde frequentie van bijwerkingen van NSAID's, vooral gastro-intestinale bloeding en perforatie, die fataal kunnen zijn (zie rubriek 4.2).

Hypertensie NSAID's kunnen leiden tot het begin van nieuwe hypertensie of verergering van reeds bestaande hypertensie, en patiënten die bloeddrukverlagende geneesmiddelen met NSAID's combineren, kunnen een verminderde antihypertensieve respons ervaren. Voorzichtigheid is geboden bij het voorschrijven van NSAID's aan patiënten met hypertensie. De bloeddruk moet nauwlettend worden gevolgd tijdens de start van de behandeling met NSAID's en met regelmatige tussenpozen daarna.

Hartfalen Vochtretentie en oedeem zijn waargenomen bij sommige patiënten die NSAID's nemen. Daarom is voorzichtigheid geboden bij patiënten met vochtretentie of hartfalen.

Ernstige huidreacties NSAID's kunnen zeer zelden leiden tot ernstige cutane bijwerkingen zoals exfoliatieve dermatitis, toxische epidermale necrolyse (TEN) en Stevens-Johnson-syndroom (SJS), die fataal kunnen zijn en zonder waarschuwing kunnen optreden. Het grootste risico op deze reacties bij patiënten lijkt in het begin van de therapie te zijn: het begin van de reactie treedt meestal op in de eerste maand van de behandeling. Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) is gemeld in samenhang met de behandeling met producten met ibuprofen. Patiënten moeten worden geïnformeerd over de tekenen en symptomen van ernstige huidreacties en hun arts raadplegen bij de eerste verschijnselen van huiduitslag of een ander teken van overgevoeligheid.

Reeds bestaande astma Producten die ibuprofen bevatten, mogen niet worden toegediend aan patiënten met voor acetylsalicylzuur gevoelige astma, en dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met reeds bestaande astma.

Oftalmologische effecten Er zijn gevallen van schadelijke oogheelkundige effecten waargenomen bij het gebruik van NSAID's; patiënten die tijdens de behandeling met producten die ibuprofen bevatten gezichtsstoornissen ontwikkelen, moeten dan ook een oogheelkundig onderzoek ondergaan.

Aseptische meningitis Met producten die ibuprofen bevatten, is slechts zelden aseptische meningitis gemeld, wat gewoonlijk, maar niet altijd, voorkwam bij patiënten met systemische lupus erythematosus (SLE) of andere bindweefselaandoeningen.

Mogelijke verstoring van laboratoriumtesten Met de huidige analytische systemen veroorzaakt paracetamol geen interferentie met laboratoriumproeven. Er zijn echter bepaalde methoden waarbij de mogelijkheid op laboratorium interferentie bestaat, zoals hieronder beschreven:

Urinetests: Paracetamol in therapeutische doses kan interfereren met de bepaling van 5-hydroxyindoolazijnzuur (5HIAA), wat tot vals-positieve resultaten kan leiden. Foutieve bepalingen kunnen worden voorkomen door het inname van paracetamol enkele uren voor en tijdens de urinemonsterneming te vermijden.

Maskeren van symptomen van onderliggende infecties

NSAID's kunnen de symptomen van infectie en koorts maskeren.

Combophen kan symptomen van infectie maskeren, hetgeen kan leiden tot een vertraagde start van een passende behandeling, waardoor het resultaat van de infectie wordt verergerd. Dit is waargenomen bij community-acquired pneumonie en bacteriële complicaties bij varicella. Wanneer Combophen wordt toegediend voor pijnverlichting gerelateerd aan infectie, wordt geadviseerd de infectie te bewaken. In een extramurale omgeving, moet de patiënt altijd een arts raadplegen als de symptomen aanhouden of erger worden.

Langdurig gebruik van analgetica kan leiden tot hoofdpijn die niet mag worden behandeld door de dosis van het geneesmiddel te verhogen.

Metabole acidose met verhoogde anion gap (HAGMA) als gevolg van pyroglutamine acidose

Er zijn gevallen gemeld van metabole acidose met verhoogde anion gap (HAGMA) als gevolg van pyroglutamine acidose bij patiënten met een ernstige ziekte zoals ernstige nierinsufficiëntie en sepsis, of bij patiënten met ondervoeding of andere bronnen van glutathiondeficiëntie (bijv. chronisch alcoholisme) die gedurende langere tijd met paracetamol werden behandeld in therapeutische dosering of met een combinatie van paracetamol en flucloxacilline. Indien HAGMA als gevolg van pyroglutamine acidose wordt vermoed, wordt onmiddellijke stopzetting van het gebruik van paracetamol en nauwgezette controle aanbevolen. Meting van 5-oxoproline in de urine kan nuttig zijn om pyroglutamine acidose vast te stellen als onderliggende oorzaak van HAGMA bij patiënten met meerdere risicofactoren.

Speciale voorzorgsmaatregelen Om verergering van de ziekte of adrenale insufficiëntie te voorkomen, dienen patiënten die langdurige corticosteroïdebehandeling hebben gevolgd, hun behandeling langzaam af te bouwen in plaats van plotseling te stoppen wanneer producten met ibuprofen aan het behandelingsprogramma worden toegevoegd.

Er zijn aanwijzingen dat geneesmiddelen die de cyclo-oxygenase/prostaglandinesynthese remmen, verminderde vrouwelijke vruchtbaarheid kunnen veroorzaken door een effect op de ovulatie. Dit effect is omkeerbaar wanneer het gebruik van het geneesmiddel wordt stopgezet.

Eén filmomhulde tablet bevat 3,81 mg lactose, wat resulteert in 22,86 mg lactose per maximale aanbevolen dagelijkse dosis. Patiënten met zeldzame erfelijke problemen van galactose-intolerantie, totale lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie mogen dit geneesmiddel niet nemen.

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per filmomhulde tablet, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

Dit geneesmiddel bevat paracetamol en ibuprofen. Paracetamol verlicht de pijn. Ibuprofen verlicht de pijn en vermindert de ontsteking (zwelling, roodheid of pijn). Het behoort tot een groep geneesmiddelen die niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) worden genoemd.

Voor kortdurende symptomatische behandeling van milde tot matige pijn. Dit geneesmiddel is enkel voor volwassenen.

Wordt uw klacht na 3 dagen niet minder, of wordt hij zelfs erger? Neem dan contact op met uw arts.

Combophen zijn wit gekleurde, capsulevormige, filmomhulde tabletten van 19 mm lang met breukstreep aan de ene zijde en effen aan de andere zijde. De breukstreep is alleen om het breken te vereenvoudigen zodat het inslikken makkelijker gaat en niet om de tablet in gelijke doses te verdelen.

• De werkzame stoffen zijn 500 mg paracetamol en 150 mg ibuprofen per tablet.
• De andere stoffen zijn: voor de tabletkern: maïszetmeel, gepregelatiniseerd maïszetmeel, microkristallijne cellulose, natriumcroscarmellose, magnesiumstearaat, talk; en voor de tabletomhulling: Opadry wit (bevat hypromellose (E464), lactosemonohydraat (zie rubriek 2), titaandioxide (E171), macrogol/PEG 4000 en natriumcitraat (E331)) en talk.

Dit geneesmiddel mag niet worden ingenomen met andere geneesmiddelen die paracetamol, ibuprofen, acetylsalicylzuur, salicylaten bevatten, noch met andere anti-inflammatoire middelen (NSAID's) tenzij onder instructie van een arts. De volgende interacties van paracetamol met andere geneesmiddelen zijn waargenomen: - antistollingsmiddelen (warfarine) - doseringsvermindering kan nodig zijn als paracetamol en anticoagulantia gedurende langere tijd worden ingenomen. In dit geval wordt een regelmatige opvolging van de INR aanbevolen. - de paracetamolabsorptie wordt verhoogd door stoffen die de maaglediging bevorderen, bijvoorbeeld metoclopramide of domperidon. - de paracetamolabsorptie wordt verlaagd door stoffen die de maaglediging verminderen, bijvoorbeeld propantheline, antidepressiva met anticholinerge eigenschappen, en narcotische pijnstillers. - paracetamol kan plasmaconcentraties van chlooramfenicol verhogen. - het risico op paracetamoltoxiciteit kan verhoogd zijn bij patiënten die andere potentieel hepatotoxische geneesmiddelen krijgen, of die geneesmiddelen krijgen die microsomale leverenzymen induceren zoals alcohol en anti-epileptica (barbituraten, carbamazepine, fenytoïne, primidon). - de uitscheiding van paracetamol kan worden beïnvloed en plasmaconcentraties kunnen veranderen bij gelijktijdige toediening met probenecid. Een verlaging van de paracetamoldosering dient overwogen te worden in geval van gelijktijdige behandeling met probenecide. - cholestyramine vermindert de absorptie van paracetamol indien toegediend binnen 1 uur na paracetamol. - ernstige hepatotoxiciteit bij therapeutische doses of matige overdoses van paracetamol werd gemeld bij patiënten die isoniazide alleen krijgen, of bij de combinatie met andere geneesmiddelen voor tuberculose zoals rifampicine. - ernstige hepatotoxiciteit is opgetreden na het gebruik van paracetamol bij een patiënt die zidovudin en co-trimoxazol nam. Gelijktijdige toediening van paracetamol en zidovudine kan neutropenie en hepatotoxiciteit induceren. Frequent gebruik van paracetamol bij patiënten die met zidovudine worden behandeld dient te worden vermeden. - Vanwege een mogelijke inductie van het levermetabolisme kan paracetamol de biologische beschikbaarheid van lamotrigine verminderen met een mogelijke vermindering van het therapeutische effect. - Voorzichtigheid is geboden wanneer paracetamol gelijktijdig met flucloxacilline wordt gebruikt, aangezien gelijktijdige inname geassocieerd is met metabole acidose met verhoogde anion gap als gevolg van pyroglutamine acidose, in het bijzonder bij patiënten met risicofactoren (zie rubriek 4.4).

De volgende interacties van ibuprofen met andere geneesmiddelen zijn waargenomen: - antiplaatjesremmers en selectieve serotonine-heropnameremmers (SSRI's) - een verhoogd risico op gastro-intestinale bloeding (zie paragraaf 4.4) - anticoagulantia, waaronder warfarine - ibuprofen interfereert met de stabiliteit van de INR en kan het risico op ernstige bloeding en soms fatale hemorragie verhogen, vooral in het maagdarmkanaal. Ibuprofen mag alleen worden gebruikt bij patiënten die warfarine gebruiken als het absoluut noodzakelijk is en ze moeten nauwgezet worden gevolgd. - Ibuprofen kan de renale klaring verlagen en de plasmaconcentratie van lithium verhogen. - Ibuprofen kan het antihypertensieve effect van ACE-remmers, bètablokkers en diuretica verminderen en kan natriurese en hyperkaliëmie veroorzaken bij patiënten die deze behandelingen volgen. - Ibuprofen vermindert de klaring van methotrexaat. - Ibuprofen kan plasmaspiegels van hartglycosiden verhogen. - Ibuprofen kan het risico op gastrointestinale bloeding verhogen, vooral indien gelijktijdig genomen met corticosteroïden. - Ibuprofen kan de bloedingstijd verlengen bij patiënten behandeld met zidovudine. - Ibuprofen kan ook interageren met probenecid, antidiabetica en fenytoïne. - Ibuprofen kan ook interageren met tacrolimus, ciclosporine, sulfonylureum, chinolonantibiotica en CYP2C9-inhibitoren (voriconazol, fluconazol).

Acetylsalicylzuur Gelijktijdige toediening van ibuprofen en acetylsalicylzuur is over het algemeen niet aanbevolen omwille van het potentieel van verhoogde kans op bijwerkingen. Experimentele gegevens suggereren dat ibuprofen het effect van een lage dosis acetylsalicylzuur op de plaatjesaggregatie competitief kan remmen wanneer ze gelijktijdig worden toegediend. Hoewel er onzekerheid is over het extrapoleren van deze gegevens naar de klinische situatie, kan de mogelijkheid dat regelmatig langdurig gebruik van ibuprofen het cardioprotectieve effect van een lage dosis acetylsalicylzuur vermindert, niet worden uitgesloten. Er wordt geen klinisch relevant effect waarschijnlijk geacht voor incidenteel gebruik van ibuprofen (zie rubriek 5.1).

Effecten op laboratoriumtesten Paracetamol kan interfereren met laboratoriumtesten voor serumurinezuur met behulp van fosfowolfraamzuur, en bloedsuikertesten met behulp van glucose-oxidase-peroxidase.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken. Wanneer een bijwerking ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker. Als één van deze ernstige bijwerkingen optreedt, stop dan met het gebruik van Combophen en raadpleeg onmiddellijk uw arts of ga naar de spoeddienst van het dichtstbijzijnde ziekenhuis: Vaak: bloed of materiaal dat lijkt op koffiedik braken; bloeden uit de anus, zwarte, kleverige stoelgang (ontlasting) of bloederige diarree; zwelling van het gezicht, de lippen of de tong die moeilijkheden kan veroorzaken bij het slikken of ademhalen; Zelden: netelroos. Zeer zelden: astma, piepende ademhaling, gevoel van kortademigheid; plotselinge of ernstige jeuk, huiduitslag; ernstige huiduitslag met blaren en bloeden in de lippen, ogen, mond, neus en geslachtsorganen (Steven-Johnson-syndroom). Zeer zeldzame gevallen van ernstige huidreacties zijn gemeld; verergering van bestaande ernstige huidinfecties (u kunt uitslag, blaren en verkleuring van de huid, koorts, slaperigheid, diarree en ziekte ervaren), of verergering van andere infecties zoals waterpokken of gordelroos of ernstige infectie met afbraak (necrose) van het onderhuids weefsel en de spieren, blaarvorming en afpelling van de huid; koorts, algemeen gevoel van onbehagen, misselijkheid, buikpijn, hoofdpijn en een stijve nek. Andere mogelijke bijwerkingen zijn: Vaak (kan voorkomen bij maximaal 1 op de 10 mensen): misselijkheid of braken; verlies van eetlust; brandend maagzuur of pijn in het bovenste deel van de maag; krampen, winderigheid, constipatie of diarree, licht gastro-intestinaal bloedverlies; huiduitslag, jeukende huid; hoofdpijn; duizeligheid; gevoel van nervositeit; rinkelend of zoemend geluid in de oren; ongewone gewichtstoename, zwelling en vochtophoping, gezwollen enkels of benen (oedeem). Soms (kan voorkomen bij maximaal 1 op de 100 mensen): daling van de rode bloedcellen, neusbloedingen en zwaardere menstruatie (menstruele bloedingen); allergische reacties - huiduitslag, vermoeidheid, pijn in de gewrichten (bv. serumziekte, lupus erythematosussyndroom, Henoch-Schönlein-vasculitis, angio-oedeem); verdikking van het borstweefsel bij mannen; lage bloedsuikerspiegel; slapeloosheid; verandering in stemming, bijvoorbeeld depressie, verwardheid, zenuwachtigheid; oogproblemen zoals wazig zien (omkeerbaar), pijnlijke rode ogen, jeuk; verdikte slijmvliezen; ernstige pijn of gevoeligheid in de maag; peptische/gastro-intestinale ulcus; darmontsteking en verergering van de ontsteking van de dikke darm (colitis) en het spijsverteringskanaal (ziekte van Crohn) en complicaties van divertikels van de dikke darm (perforatie of fistels); onvermogen om de blaas volledig te ledigen (urineretentie); afwijkende laboratoriumtestresultaten (bloed, lever en nieren enzymtestresultaten). Zelden (kan voorkomen bij maximaal 1 op de 1.000 mensen): tintelingen in handen en voeten; abnormale dromen, dingen zien (hallucinaties); beschadiging van nierweefsel (vooral bij langdurig gebruik); hoog niveau van urinezuur in het bloed (hyperurikemie); gele verkleuring van de huid en/of ogen, ook wel geelzucht genoemd. Zeer zelden (kan voorkomen bij minder dan 1 op de 10.000 mensen): laag kaliumgehalte - zwakte, vermoeidheid, spierkrampen (hypokaliëmie); symptomen van anemie, zoals vermoeidheid, hoofdpijn, kortademigheid, en bleek zien; bloedingen of meer dan normaal blauwe plekken, rode of paarsachtige vlekken onder de huid; ernstige of aanhoudende hoofdpijn; draaierig gevoel (vertigo); snelle of onregelmatige hartslag, ook wel hartkloppingen genoemd; verhoogde bloeddruk en mogelijke hartproblemen; ontsteking van de slokdarm; leverschade (vooral bij gebruik op lange termijn); haaruitval; toename van zweten; tekenen van frequente of onrustwekkende infecties zoals koorts, ernstige rillingen, keelpijn of mondzweren; troebele urine. Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald): Een ernstige huidreactie, bekend als het DRESS-syndroom, kan optreden. Verschijnselen van DRESS zijn: huiduitslag, koorts, zwelling van de lymfeknopen en toename van eosinofielen (een soort witte bloedcellen). Een rode uitslag op uw huid met bultjes onder de huid en blaren. In de bultjes zit pus. De uitslag zit vooral bij uw huidplooien, romp en bovenste ledematen en gaan samen met koorts aan het begin van de behandeling (acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose AGEP). Stop met het innemen van Combophen als u last krijgt van deze klachten en roep direct medische hulp in. Zie ook rubriek 2. Een ernstige aandoening die het bloed zuurder kan maken (metabole acidose genaamd) bij patiënten met een ernstige ziekte die paracetamol gebruiken (zie rubriek 2). De bovenstaande lijst bevat ernstige bijwerkingen die medische zorg vereisen. Ernstige bijwerkingen komen zelden voor bij lage doses van dit geneesmiddel en indien het een korte periode wordt gebruikt. Het melden van bijwerkingen Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via : België: Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, www.fagg.be. Afdeling Vigilantie: Website: www.eenbijwerkingmelden.be, e-mail: adr@fagg-afmps.be. Luxemburg: Centre Régional de Pharmacovigilance de Nancy ou Division de la pharmacie et des médicaments de la Direction de la santé. Site internet: www.guichet.lu/pharmacovigilance. Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

Wanneer mag u Combophen niet gebruiken?

• U bent allergisch voor de werkzame stof(fen) of één van de andere bestanddelen van dit geneesmiddel (zie samenstelling).
• U heeft in het verleden een gastro-intestinale bloeding of perforatie gehad, gerelateerd aan een eerdere behandeling met NSAID's.
• U heeft een actieve of terugkerende peptische ulcus (d.w.z. maag- of darmzweer), of bloeding (twee of meer afzonderlijke episodes van bewezen ulceratie of bloeding).
• U drinkt regelmatig grote hoeveelheden alcohol.
• U heeft ernstig hart-, lever- of nierfalen.
• U heeft een hersenbloeding of andere actieve bloeding.
• U heeft bloedvormingsstoornissen.
• U heeft astma, urticaria of allergie-achtige reacties na gebruik van acetylsalicylzuur of van andere NSAID's.
• U bent in de laatste 3 maanden van een zwangerschap.
• U bent jonger dan 18 jaar.

Gebruik Combophen niet in de laatste 3 maanden van de zwangerschap; dit kan uw ongeboren kind schade toebrengen of problemen bij de bevalling veroorzaken. Uw ongeboren kind kan last krijgen van nier- en hartproblemen. Het medicijn kan van invloed zijn op de vatbaarheid van u en uw baby voor bloedingen en ertoe leiden dat de bevalling later plaatsvindt of langer duurt dan verwacht.

Gebruik Combophen niet tijdens de eerste 6 maanden van de zwangerschap, tenzij dit absoluut noodzakelijk is en uw arts dit aanbeveelt. Als u in deze periode of terwijl u zwanger probeert te worden moet worden behandeld, dient de laagste dosis te worden gebruikt en moet de behandeling zo kort mogelijk worden gehouden. Vanaf week 20 van de zwangerschap kan Combophen– als het langer dan een paar dagen wordt gebruikt – ertoe leiden dat uw ongeboren kind nierproblemen krijgt, wat tot gevolg kan hebben dat het kind te weinig vruchtwater rond zich heeft (oligohydramnion) of dat er vernauwing optreedt in het bloedvat in het hart (ductus arteriosus) van het kind. Als u langer dan enkele dagen moet worden behandeld, kan uw arts aanvullende controles aanbevelen.

Gebruik dit geneesmiddel niet langer dan 3 dagen.

De aanbevolen dosering is als volgt:

• Volwassenen (lichaamsgewicht > 50 kg): De gebruikelijke dosering is één (500 mg paracetamol en 150 mg ibuprofen) tot twee (1000 mg paracetamol en 300 mg ibuprofen) tabletten om de zes uur, al naargelang de behoefte en tot maximaal zes tabletten per 24 uur. Neem niet meer dan 6 tabletten in een periode van 24 uur.
• Volwassenen (lichaamsgewicht < 50 kg): De maximale dagelijkse dosis bij volwassenen die minder dan 50 kg wegen, is 60 mg/kg/dag.