Clarithromycine Viatris 500mg Filmomh Tabl 20

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik De arts mag clarithromycine niet voorschrijven aan zwangere vrouwen zonder een zorgvuldige afweging van de baten tegen de risico's, vooral tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap (zie rubriek 4.6). Clarithromycine wordt hoofdzakelijk via de lever gemetaboliseerd. Daarom is voorzichtigheid geboden bij toediening van het antibioticum aan patiënten met een verminderde leverfunctie. Voorzichtigheid is ook geboden bij toediening van clarithromycine aan patiënten met matige tot ernstige nierinsufficiëntie (zie rubrieken 4.2 en 4.3). Een gestoorde leverfunctie, met inbegrip van verhoogde leverenzymen, en hepatocellulaire en/of cholestatische hepatitis, met of zonder geelzucht, werd gemeld met clarithromycine. Deze storing van de leverfunctie kan ernstig zijn en is gewoonlijk omkeerbaar. Gevallen van fataal leverfalen (zie rubriek 4.8) werden gemeld. Sommige van de patiënten hadden wellicht een bestaande leveraandoening of gebruikten misschien andere hepatotoxische geneesmiddelen. De patiënten moeten de raad krijgen om met de behandeling te stoppen en contact op te nemen met hun arts als ze tekenen en symptomen van leveraandoening krijgen zoals anorexie, geelzucht, donkere urine, jeuk of pijnlijke buik. Colitis pseudomembranacea werd gemeld met bijna alle antibacteriële middelen, ook macroliden, en kan in ernst gaan van licht tot levensbedreigend. Met Clostridioides difficile geassocieerde diarree (CDAD) werd gemeld bij gebruik van bijna alle antibacteriële middelen, ook clarithromycine, en kan in ernst gaan van lichte diarree tot fatale colitis. De behandeling met antibacteriële middelen verandert de normale flora van het colon, wat kan leiden tot overwoekering door C. difficile. Er moet gedacht worden aan CDAD bij alle patiënten die diarree krijgen na antibioticagebruik. Een zorgvuldige medische anamnese is noodzakelijk omdat van CDAD werd gemeld dat het tot meer dan twee maanden na de toediening van antibacteriële middelen kon optreden. Daarom moet overwogen worden om te stoppen met clarithromycine, ongeacht de indicatie. Microbiologische tests moeten uitgevoerd worden en de geschikte behandeling ingesteld. Geneesmiddelen die de peristaltiek remmen, moeten vermeden worden. Er zijn na het in de handel brengen meldingen geweest van colchicinetoxiciteit met gelijktijdig gebruik van clarithromycine en colchicine, vooral bij bejaarden, en sommige hiervan waren bij patiënten met nierinsufficiëntie. Bij enkele van deze patiënten werd overlijden gemeld (zie rubriek 4.5). Gelijktijdige toediening van colchicine en clarithromycine is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van clarithromycine en triazolbenzodiazepines, zoals triazolam en intraveneus midazolam (zie rubriek 4.5). Net als met andere antibiotica moet bij een slechte nierwerking de dosering van clarithromycine verhoudingsgewijs verminderd worden, afhankelijk van de ernst van de stoornis (zie rubriek 4.2). Bij bejaarde patiënten moet de mogelijkheid van nierfalen overwogen worden. Clarithromycine kan gebruikt worden bij patiënten met bekende overgevoeligheid voor penicilline of wanneer penicilline ongeschikt is om andere redenen. Er moet gelet worden op mogelijke kruisresistentie en kruisallergieën tussen clarithromycine en andere macroliden, clindamycine en lincomycine. Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van clarithromycine met andere ototoxische geneesmiddelen, vooral met aminoglycosiden. Vestibulair en auditief functioneren moeten gecontroleerd worden tijdens en na de behandeling. Gebruik van een andere antimicrobiële therapie, zoals clarithromycine, tegen infectie met H. pylori kan selectie van geneesmiddelresistente organismen teweegbrengen. Langdurig gebruik kan, net als met andere antibiotica, leiden tot kolonisatie met grotere aantallen niet-gevoelige bacteriën en schimmels. Als superinfecties optreden, moet de geschikte therapie ingesteld worden. Cardiovasculaire gebeurtenissen: Bij behandeling met macroliden, met inbegrip van clarithromycine, is melding gemaakt van een verlenging van de cardiale repolarisatie en van het QT-interval, die een risico op de ontwikkeling van cardiale aritmie en torsade de pointes met zich meebrengt (zie rubriek 4.8). Aangezien de volgende situaties kunnen leiden tot een hoger risico op ventriculaire aritmie (met inbegrip van torsade de pointes), moet clarithromycine daarom voorzichtig gebruikt worden bij de volgende patiënten:  Patiënten met een coronaire arteriële vaataandoening, ernstige hartinsufficiëntie, geleidingsstoornissen of klinisch relevante bradycardie;  Clarithromycine mag niet worden toegediend aan patiënten met electrolytstoornis zoals hypomagnesiëmie of hypokaliëmie (zie rubriek 4.3);  Patiënten die tegelijkertijd andere geneesmiddelen innemen die gepaard gaan met een QT-verlenging (zie rubriek 4.5);  Gelijktijdige toediening van clarithromycine met astemizol, cisapride, domperidon, pimozide en terfenadine is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3);  Clarithromycine mag niet worden gebruikt bij patiënten met congenitale of aangetoonde verworven verlenging van het QT-interval of voorgeschiedenis van ventriculaire aritmie (zie rubriek 4.3). De epidemiologische studies naar het risico op cardiovasculaire bijwerkingen van macroliden hebben uiteenlopende resultaten opgeleverd. In enkele observationele studies werd in zeldzame gevallen een kortetermijnrisico op aritmie, myocardinfarct en cardiovasculaire mortaliteit gezien in samenhang met macroliden, waaronder clarithromycine. Bij het voorschrijven van clarithromycine moeten die bevindingen worden afgewogen tegen de voordelen van de behandeling. Pneumonie: Met het oog op de opkomende resistentie van Streptococcus pneumoniae tegen macroliden, is het belangrijk om gevoeligheidstests uit te voeren als clarithromycine wordt voorgeschreven bij niet-nosocomiale pneumonie (CAP, Community-acquired pneumonia). Bij nosocomiale pneumonie mag clarithromycine alleen gebruikt worden in combinatie met andere geschikte antibiotica. Licht tot matig ernstige infecties van huid en zachte weefsels: Deze infecties worden meestal veroorzaakt door Staphylococcus aureus en Streptococcus pyogenes. Beide soorten zijn vaak resistent tegen macroliden. Daarom is het belangrijk dat gevoeligheidstests uitgevoerd worden. In gevallen waar bèta-lactams niet gebruikt kunnen worden (bv. allergie voor bèta�lactams) zijn andere antibiotica, zoals clindamycine, het geneesmiddel van eerste keuze. Momenteel wordt alleen verondersteld dat macroliden een rol spelen bij sommige infecties van de huid en zachte weefsels zoals infecties veroorzaakt door Corynebacterium minutissimum (erythrasma), acne vulgaris, en bij erysipelas en in situaties waar een behandeling met penicilline niet mogelijk is. Bij ernstige acute overgevoeligheidsreacties, zoals anafylaxie, ernstige cutane bijwerkingen (SCAR) (bijv. acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), stevens-johnson�syndroom, syndroom van Lyell en medicamenteuze rash met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS)), moet de behandeling met clarithromycine onmiddellijk gestaakt worden en de geschikte behandeling dringend ingezet. Clarithromycine moet voorzichtig gebruikt worden indien samen toegediend met geneesmiddelen die een inductor van CYP3A4 bevatten vanwege de mogelijkheid van subtherapeutische concentraties van clarithromycine (zie rubriek 4.5). Clarithromycine is een inhibitor van CYP3A4 en gelijktijdig gebruik met andere geneesmiddelen die aanzienlijk gemetaboliseerd worden door dit enzym moet beperkt worden tot situaties waar het duidelijk geïndiceerd is (zie rubriek 4.5). HMG-CoA-reductaseremmers (statines): gelijktijdig gebruik van clarithromycine met lovastatine of simvastatine is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). Voorzichtigheid is geboden wanneer clarithromycine met andere statines wordt voorgeschreven. Rabdomyolyse werd gemeld bij patiënten die clarithromycine en statines gebruikten. De patiënten moeten gevolgd worden op tekenen en symptomen van myopathie. In situaties waarin gelijktijdig gebruik van clarithromycine en statines niet kan worden vermeden, wordt aanbevolen om de laagst mogelijke dosis van het statine voor te schrijven. Gebruik van een statine dat niet door CYP3A wordt verwerkt (bv. fluvastatine) kan overwogen worden (zie rubriek 4.5). Orale hypoglykemische middelen/insuline: gelijktijdig gebruik van clarithromycine en orale hypoglykemische middelen (zoals sulfonylureumderivaten) en/of insuline kunnen een aanzienlijke hypoglykemie teweegbrengen. Nauwlettende opvolging van glucose is aanbevolen (zie rubriek 4.5). Orale anticoagulantia: Er is een risico op ernstige bloedingen en significante toenames van de International Normalized Ratio (INR) en protrombinetijd wanneer clarithromycine samen wordt toegediend met warfarine (zie rubriek 4.5). De INR en protrombinetijd moeten vaker gecontroleerd worden als patiënten clarithromycine en orale anticoagulantia tegelijk krijgen. Voorzichtigheid is geboden wanneer claritromycine gelijktijdig wordt toegediend met direct werkende orale anticoagulantia zoals dabigatran, rivaroxaban, apixaban en edoxaban, met name bij patiënten met een hoog risico op bloedingen (zie rubriek 4.5). Streptococcus pyogenes: Clarithromycine is over het algemeen doeltreffend voor de eradicatie van streptokokken uit de orofarynx. Er zijn echter geen gegevens beschikbaar die vervolgens de werkzaamheid van dit antibioticum aantonen in de preventie van acute reuma. Bij faryngitis door bèta-hemolytische streptokokkeninfectie moet de behandeling ten minste 10 dagen duren. De mogelijkheid bestaat dat clarithromycine de plasmaconcentraties en activiteit beïnvloedt van een aantal andere geneesmiddelen en vice-versa. Clarithromycine mag niet samen met bepaalde andere geneesmiddelen worden toegediend (zie rubriek 4.3). Rubriek 4.5 geeft ook meer details over geneesmiddelinteracties en moet aandachtig gevolgd worden. Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

• acute bacteriële exacerbaties van chronische bronchitis
• pneumonie veroorzaakt door atypische bacteriën
• acute bacteriële sinusitis (correct gediagnosticeerd)
• faryngitis en tonsillitis door streptokokken: alleen in gevallen waar eerstelijnstherapie met bèta-lactams niet mogelijk is of wanneer de gevoeligheid van Streptococcus pyogenes voor clarithromycine is aangetoond
• licht tot matig ernstige infecties van huid en zachte weefsels

De werkzame stof in Clarythromycine Viatris is clarithromycine. Elke filmomhulde tablet bevat 250 of 500 mg clarithromycine.

De andere stoffen in Clarithromycine Viatris zijn microkristallijne cellulose, voorverstijfseld maiszetmeel, natriumcroscarmellose, povidon, watervrij colloïdaal siliciumdioxide, stearinezuur, magnesiumstearaat. De buitenlaag bevat hypromellose (E464), hydroxypropylcellulose (E463), titaandioxide (E171), propyleenglycol (E1520), vanilline, chinolinegeel lak (E104).

Wanneer mag u Clarithromycine Viatris niet gebruiken?

 u bent allergisch voor clarithromycine of een vergelijkbaar macrolideantibioticum zoals erythromycine, of voor één van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter;

 u neemt al één van de volgende geneesmiddelen in:

o eletriptan, ergotamine of dihydro-ergotamine (tegen migraine);

o midazolam door de mond ingenomen (voor slapeloosheid, epileptische aanvallen of voor een chirurgische ingreep);

o lovastatine of simvastatine (statines tegen hoge cholesterol);

o colchicine (voor jicht);

o ticagrelor, ivabradine of ranolazine (voor angina pectoris of om de kans op een hartaanval of beroerte te verminderen);

 u neemt de geneesmiddelen terfenadine of astemizol (voor hooikoorts of allergieën) of cisapride (tegen maagstoornissen) of domperidon (voor nausea (misselijkheid) en braken (overgeven)) of pimozide (tegen psychiatrische aandoeningen) in, aangezien de combinatie met die geneesmiddelen soms ernstige hartritmestoornissen kan veroorzaken;

 u neemt andere geneesmiddelen in waarvan bekend is dat ze ernstige hartritmestoornissen kunnen veroorzaken;

 u of iemand in uw familie heeft een voorgeschiedenis van hartritmestoornissen (ventriculaire hartaritmie, inclusief torsades de pointes) of een afwijking op het elektrocardiogram (ecg, een filmpje dat de elektrische activiteit van uw hart registreert) die 'lang QT-syndroom' wordt genoemd;

 u heeft een abnormaal laag kalium- of magnesiumgehalte in uw bloed (hypokaliëmie of hypomagnesiëmie);

 u heeft ernstig leverfalen in combinatie met nierproblemen;

 u gebruikt een medicijn dat lomitapide bevat.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Als de volgende effecten optreden, stop dan met de inname van Clarithromycine Viatris en vertel het uw arts onmiddellijk of ga naar de spoeddienst in het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

Soms (kunnen optreden bij tot 1 op de 100 mensen):

• allergische reacties zoals huiduitslag met inbegrip van netelroos of galbulten, of zwelling van het gezicht, lippen, tong en/of keel die moeilijk ademhalen, of slikken kunnen veroorzaken;

• tekenen van een infectie, zoals koorts, rillingen, keelpijn, vermoeidheid, gezwollen klieren, dit kan op een laag aantal witte bloedcellen wijzen;

• veranderingen van uw hartritme zoals een snellere of onregelmatige hartslag;

• leverproblemen die donkere urine, bleke stoelgang, geel worden van de huid of het oogwit (geelzucht), misselijkheid, gewichtsverlies kunnen veroorzaken en die kunnen leiden tot leverfalen.

Niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald):

• ernstige pijn in de buik en rug veroorzaakt door ontsteking van de pancreas;

• ernstige diarree met bloed in de stoelgang;

• ernstige huidreacties, met inbegrip van een verspreide uitslag met blaren en afschilferende huid, vooral rond de mond, neus, ogen en geslachtsorganen (stevens-johnsonsyndroom) en met uitgebreide afschilfering van de huid van meer dan 30% van het lichaamsoppervlak (toxische epidermale necrolyse);

• veranderingen in hoe vaak en hoe veel u moet urineren, of bloed in de urine, mogelijk met pijn in de onderrug, huiduitslag, koorts, zich vermoeid of zwak voelen, misselijkheid of braken (kunnen tekenen zijn van nierproblemen);

• snelle hartslag, pijn op de borst, kortademigheid;

• zwakke, gevoelige spieren of spierkrampen;

• rode, gezwollen huid, veroorzaakt door een bacteriële infectie;

• gehoorverlies.

Neem onmiddellijk contact op met een arts als u een ernstige huidreactie krijgt: een uitslag met blaasjes gevuld met pus met een rode omringende huid (exanthemateuze pustulose).

Wanneer mag u Clarithromycine Viatris niet gebruiken?

 u bent allergisch voor clarithromycine of een vergelijkbaar macrolideantibioticum zoals erythromycine, of voor één van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter;

 u neemt al één van de volgende geneesmiddelen in:

o eletriptan, ergotamine of dihydro-ergotamine (tegen migraine); o midazolam door de mond ingenomen (voor slapeloosheid, epileptische aanvallen of voor een chirurgische ingreep); o lovastatine of simvastatine (statines tegen hoge cholesterol); o colchicine (voor jicht); o ticagrelor, ivabradine of ranolazine (voor angina pectoris of om de kans op een hartaanval of beroerte te verminderen);

 u neemt de geneesmiddelen terfenadine of astemizol (voor hooikoorts of allergieën) of cisapride (tegen maagstoornissen) of domperidon (voor nausea (misselijkheid) en braken (overgeven)) of pimozide (tegen psychiatrische aandoeningen) in, aangezien de combinatie met die geneesmiddelen soms ernstige hartritmestoornissen kan veroorzaken;

 u neemt andere geneesmiddelen in waarvan bekend is dat ze ernstige hartritmestoornissen kunnen veroorzaken;

 u of iemand in uw familie heeft een voorgeschiedenis van hartritmestoornissen (ventriculaire hartaritmie, inclusief torsades de pointes) of een afwijking op het elektrocardiogram (ecg, een filmpje dat de elektrische activiteit van uw hart registreert) die 'lang QT-syndroom' wordt genoemd;

 u heeft een abnormaal laag kalium- of magnesiumgehalte in uw bloed (hypokaliëmie of hypomagnesiëmie);

 u heeft ernstig leverfalen in combinatie met nierproblemen;

 u gebruikt een medicijn dat lomitapide bevat.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Studies op dieren hebben aangetoond dat er een toxiciteit is voor de voortplanting (zie rubriek 5.3). De veiligheid van het gebruik van clarithromycine tijdens de zwangerschap is niet vastgesteld. Afgaande op variabele resultaten verkregen via onderzoeken met dieren en ervaring met mensen kan de mogelijkheid van negatieve effecten op de embryofoetale ontwikkeling niet worden uitgesloten. Sommige observationele onderzoeken die de blootstelling aan claritromycine tijdens het eerste en tweede trimester evalueren, hebben een verhoogd risico op een miskraam gerapporteerd in vergelijking met geen antibioticagebruik of ander antibioticagebruik tijdens dezelfde periode. De beschikbare epidemiologische onderzoeken over het risico op grote aangeboren afwijkingen bij gebruik van macroliden, waaronder claritromycine, tijdens de zwangerschap leveren tegenstrijdige resultaten op. Daarom wordt het gebruik tijdens een zwangerschap niet geadviseerd zonder de voordelen zorgvuldig af te wegen tegen de risico's. Borstvoeding De veiligheid van clarithromycine voor zuigelingen bij gebruik tijdens de periode van borstvoeding is niet vastgesteld. Claritromycine wordt uitgescheiden in de moedermelk in kleine hoeveelheden. Er wordt geschat dat een zuigeling die uitsluitend borstvoeding krijgt ongeveer 1,7% van de dosis claritromycine binnen zou krijgen, aangepast aan het gewicht van de moeder. De borstvoeding moet worden onderbroken tijdens behandeling met claritromycine. Vruchtbaarheid In fertiliteitsstudies bij ratten werd geen bewijs gevonden van schadelijke effecten (zie rubriek 5.3).

Volwassennen en kinderen > 12 j

• Gewoonlijke dosering: 250 mg, 2 x /dag
• Bij ernstige infecties: max. 500 mg, 2 x /dag

Toedieningswijze