Casodex 150 Filmomh Tabl 28 X 150mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik De behandeling moet worden gestart onder de directe supervisie van een specialist. Bicalutamide wordt uitgebreid gemetaboliseerd via de lever. Er bestaan gegevens over de minder snelle eliminatie bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie, wat zou kunnen leiden tot toegenomen accumulatie van bicalutamide. Daarom moet bicalutamide met uiterste zorg toegediend worden bij patiënten met matige tot ernstige leverinsufficiëntie. Een regelmatige screening van de leverfunctie moet omwille van mogelijke hepatische veranderingen in beschouwing genomen worden. De meeste wijzigingen kunnen binnen de eerste 6 maand van de behandeling met bicalutamide worden verwacht. Ernstige hepatische wijzigingen en leverfalen werden zelden waargenomen met bicalutamide en fatale aflopen werden gerapporteerd (zie rubriek 4.8). De behandeling met bicalutamide moet stopgezet worden als deze wijzigingen ernstig zijn. Voor patiënten met objectieve ziekteprogressie samen met gestegen PSA, moet overwogen worden de behandeling met bicalutamide (CASODEX 150) te staken. Bij mannen die LHRH-agonisten krijgen is een vermindering van de glucosetolerantie waargenomen. Dit kan zich bij patiënten met reeds bestaande diabetes manifesteren als diabetes of verlies van de glykemische controle. Het monitoren van de bloedglucose dient daarom overwogen te worden bij patiënten die bicalutamide (CASODEX 50) in combinatie met LHRH-agonisten krijgen. Er is aangetoond dat bicalutamide cytochroom P450 (CYP 3A4) remde. Daarom is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die hoofdzakelijk door CYP 3A4 worden gemetaboliseerd (zie rubrieken 4.3 en 4.5). Androgeendeprivatietherapie kan het QT-interval verlengen. Bij patiënten met een voorgeschiedenis van of risicofactoren voor QT-verlenging en bij patiënten die gelijktijdig geneesmiddelen toegediend krijgen die het QT-interval zouden kunnen verlengen (zie rubriek 4.5) dienen artsen de risico/baten verhouding te evalueren met inbegrip van het potentieel voor Torsade de pointes vooraleer CASODEX op te starten. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Antiandrogeen therapie kan morfologische veranderingen in spermacellen veroorzaken. Hoewel de invloed van bicalutamide op de morfologie van de spermacellen niet werd geëvalueerd en geen dergelijke veranderingen werden gerapporteerd voor patiënten die werden behandeld met CASODEX, dienen de patiënten en/of hun partners geschikte anticonceptie te gebruiken tijdens de behandeling met CASODEX en gedurende 130 dagen na stopzetting van de behandeling. Er werd melding gemaakt van een versterking van de antistollingseffecten van coumarine bij patiënten die gelijktijdig werden behandeld met CASODEX. Dit kan leiden tot een verlengde protrombinetijd (PT) en een verhoogde International Normalised Ratio (INR). In sommige gevallen werd dit geassocieerd met een risico op bloedingen. Het wordt aangeraden de PT/INR nauwgezet op te volgen en een aanpassing van de dosis van het anticoagulans dient te worden overwogen (zie rubrieken 4.5 en 4.8). Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

Lokaal gevorderde prostaatkanker

• De werkzame stof in CASODEX is bicalutamide.

• De andere stoffen in CASODEX zijn lactose, natriumcarboxymethylzetmeel, povidone en magnesiumstearaat - Omhulling: hypromellose, macrogol 300 en titaandioxide (E171).

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Er is geen bewijs van farmacodynamische of farmacokinetische interacties tussen bicalutamide (CASODEX 50) en LHRH-analogen. Vermits androgeendeprivatietherapie het QT-interval kan verlengen, dient het gelijktijdige gebruik van CASODEX met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze het QT-interval verlengen of geneesmiddelen die Torsade de pointes kunnen induceren zoals klasse IA (bv. quinidine, disopyramide) of klasse III (bv. amiodarone, sotalol, dofetilide, ibutilide) anti-aritmica, methadon, moxifloxacin, antipsychotica, etc. zorgvuldig te worden geëvalueerd (zie rubriek 4.4). In vitro studies hebben aangetoond dat het (R)-enantiomeer van bicalutamide een inhibitor is van CYP 3A4, met een geringer inhiberend effect op de activiteit van CYP 2C9, 2C19 en CYP 2D6. Hoewel uit klinische studies, waarin antipyrine werd gebruikt als marker van de activiteit van cytochroom P450 (CYP), geen mogelijke geneesmiddeleninteractie met bicalutamide bleek, steeg de gemiddelde blootstelling aan midazolam (AUC) tot 80% na gelijktijdige toediening van bicalutamide gedurende 28 dagen. Voor geneesmiddelen met een nauwe therapeutische index kan dergelijke toename van belang zijn. Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van bicalutamide samen met stoffen als ciclosporine, calciumantagonisten, amiodarone of carbamazepine. Voor deze geneesmiddelen kan een dosisvermindering noodzakelijk zijn, vooral in geval van toegenomen therapeutisch effect of bijwerkingen. Voor ciclosporine wordt aanbevolen de plasmaspiegels en de klinische toestand van nabij op te volgen na het opstarten of het stoppen van de behandeling met bicalutamide. Voorzichtigheid is geboden bij het voorschrijven van bicalutamide samen met andere geneesmiddelen die de geneesmiddelenoxidatie kunnen remmen, bijv. cimetidine en ketoconazol. Theoretisch kan dit aanleiding geven tot hogere plasmaconcentraties bicalutamide, die in theorie tot meer bijwerkingen kunnen leiden. In vitro studies toonden aan dat bicalutamide het coumarine anticoagulans warfarine van zijn proteïnebindingsplaatsen kan verdringen. Er werd melding gemaakt van een versterkt effect van warfarine en andere coumarine anticoagulantia (b.v. acenocoumarol, phenprocoumon en fluindione) wanneer deze samen met CASODEX worden toegediend. Daarom wordt aangeraden de PT/INR nauwgezet op te volgen indien CASODEX wordt toegediend aan patiënten die gelijktijdig coumarine anticoagulantia krijgen en dient een aanpassing van de dosis van het anticoagulans te worden overwogen (zie rubrieken 4.4 en 4.8).

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

In deze rubriek zijn de frequenties van bijwerkingen als volgt gerangschikt:

Zeer vaak (bij meer dan 1 op de 10 patiënten)

Vaak (bij meer dan 1 op de 100, maar minder dan 1 op de 10 patiënten)

Soms (bij meer dan 1 op de 1000, maar minder dan 1 op de 100 patiënten)

Zelden (bij meer dan 1 op de 10.000, maar minder dan 1 op de 1000 patiënten)

Zeer zelden (bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten).

Casodex

150: Bicalutamide 150 mg (monotherapie)

Zeer vaak:

• Huiduitslag

• Opzetting van de borsten en gevoeligheid van de tepels

• Zwaktegevoel

Vaak:

• Verlaagd aantal rode bloedcellen (anemie)

• Vermindering van de eetlust

• Verlaagd libido, depressie

• Duizeligheid, slaperigheid

• Warmteopwellingen

• Buikpijn, constipatie, verteringsstoornissen, winderigheid (flatulentie), misselijkheid

• Bloedtesten die wijzigingen van de leverfunctie tonen, gele verkleuring van huid en ogen (geelzucht)

• Haaruitval, overmatige haargroei/teruggroeien van het haar, droge huid, jeuk

• Bloedwateren

• Impotentie

• Pijn in de borstkas, oedeem

• Gewichtstoename

Soms:

• Overgevoeligheidsreacties (inclusief urticaria (netelroos) en plaatselijke zwelling van de keel, de huid, de gewrichten)

• Ontsteking van de longen (ook "interstitiële longziekte" genoemd). Fatale aflopen werden gerapporteerd.

Zelden:

• Leverfalen. Fatale aflopen werden gerapporteerd.

• Verhoogde gevoeligheid van de huid voor zonlicht

Niet bekend:

• Veranderingen van het ECG (QT verlenging)

Leverwijzigingen zijn zelden ernstig en zijn vaak van voorbijgaande aard. Ze verdwijnen of verbeteren onder voortgezette behandeling of na therapiestop.

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor één van de in "Samenstelling" vermelde hulpstoffen.
Bicalutamide is tegenaangewezen bij vrouwen en kinderen.
Gelijktijdige toediening van terfenadine, astemizol of cisapride met bicalutamide is tegenaangewezen).

CASODEX is gecontra-indiceerd bij vrouwen. Zwangerschap CASODEX is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap. Borstvoeding CASODEX is gecontra-indiceerd tijdens de borstvoeding.

Vruchtbaarheid Bij mannen, zijn vaak een verlaagd libido en erectiele disfunctie waargenomen (zie rubriek 4.8). Testiculaire atrofie en reversibele verslechtering van de mannelijke fertiliteit zijn waargenomen in dierstudies (zie rubriek 5.3). Er dient rekening gehouden te worden met een periode van verminderde vruchtbaarheid of onvruchtbaarheid bij mannen.

Volwassen mannen

• 1 tablet (150 mg), 1 x daags

Toedieningswijze

• Innemen met of zonder voedsel