Nurofen Kind Sinaas 4% Susp Suikervrij 150ml

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Bijwerkingen kunnen worden beperkt door de laagste werkzame dosis te gebruiken tijdens een zo kort mogelijke periode om de symptomen onder controle te houden (zie verder voor gastro-intestinale en cardiovasculaire risico's).

Ouderen: ouderen vertonen vaker bijwerkingen op NSAID's, vooral maagdarmbloeding en –perforatie, die fataal kunnen zijn. Ouderen lopen een hoger risico op de gevolgen van bijwerkingen. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met: - Systemische lupus erythematodes en bij patiënten met een gemengde bindweefselziekte, gezien het hogere risico op aseptische meningitis (zie rubriek 4.8) - Aangeboren stoornis van het porfyrinemetabolisme (bv. acute intermitterende porfurie). - Maagdarmaandoeningen en chronische inflammatoire darmziekten (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) (zie rubriek 4.8.) - Een voorgeschiedenis van hypertensie en/of hartfalen omdat vochtretentie en oedeem werden gerapporteerd bij behandeling met NSAID's (zie rubriek 4.3 en rubriek 4.8) - Nierinsufficiëntie omdat de nierfunctie verder kan verslechteren (zie rubriek 4.3 en rubriek 4.8) - Leverdisfunctie (zie rubriek 4.3 en rubriek 4.8) - Meteen na een zware operatie - Hooikoorts, neuspoliepen of chronische obstructieve respiratoire aandoeningen geeft een verhoogd risico op allergische reacties. Deze kunnen aanwezig zijn als astma-aanvallen (zogenaamde analgetische astma) zijn, Quincke oedeem of urticaria. - Bij patiënten die reeds allergisch hebben gereageerd hebben op andere stoffen, is er een verhoogd risico dat overgevoeligheidsreacties optreden bij het gebruik van dit product. Respiratoir Bronchospasme kan uitgelokt worden bij patiënten met of een voorgeschiedenis van, bronchiaal astma of allergische ziekte. Andere NSAID's Gelijktijdig gebruik met andere NSAID's waaronder selectieve cyclo-oxigenase-2- remmers moet worden vermeden. Maskeren van symptomen van onderliggende infecties Nurofen voor kinderen kan symptomen van infectie maskeren, hetgeen kan leiden tot een vertraagde start van een passende behandeling, waardoor het resultaat van de infectie wordt verergerd. Dit is waargenomen bij community-acquired pneumonie en bacteriële complicaties bij varicella. Wanneer Nurofen voor kinderen wordt toegediend voor koorts of pijnverlichting gerelateerd aan infectie, wordt geadviseerd de infectie te bewaken. Bij zorg buiten een ziekenhuis, dient de patiënt een arts te raadplegen als de symptomen aanhouden of erger worden. Gastro-intestinale veiligheid Maag-darmbloeding, -ulcus of -perforatie, die fataal kunnen zijn, werden gerapporteerd met alle NSAID's onverschillig wanneer tijdens de behandeling, met of zonder waarschuwingssymptomen of een voorgeschiedenis van ernstige gastro�intestinale gebeurtenissen. Het risico op maag-darmbloeding, -ulceratie of -perforatie is hoger met hogere doses van NSAID's en bij patiënten met een voorgeschiedenis van ulcus, vooral indien gecompliceerd met een bloeding of een perforatie (zie rubriek 4.3) en bij ouderen. Die patiënten moeten de behandeling starten met de laagste beschikbare dosering. Een combinatietherapie met beschermende middelen (zoals misoprostol of protonpompremmers) moet worden overwogen bij deze patiënten en ook bij patiënten

die tevens een lage dosis acetylsalicylzuur moeten krijgen of andere geneesmiddelen die het gastro-intestinale risico kunnen verhogen (zie verder en 4.5). Patiënten met een voorgeschiedenis van GI toxiciteit, vooral ouderen, moeten eventuele ongewone abdominale symptomen (vooral GI bloeding) rapporteren, vooral in het begin van de behandeling. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die gelijktijdig geneesmiddelen krijgen die het risico op ulceratie of bloeding zouden kunnen verhogen, zoals orale corticosteroïden, anticoagulantia zoals warfarine, selectieve serotonine-heropnameremmers of plaatjesaggregatieremmers zoals acetylsalicylzuur (zie rubriek 4.5). Als er een gastro-intestinale bloeding of ulceratie optreedt bij patiënten die ibuprofen krijgen, moet de behandeling worden stopgezet. NSAID's moeten met omzichtigheid worden gegeven aan patiënten met een voorgeschiedenis van maagdarmaandoeningen (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) omdat hun toestand kan verergeren (zie rubriek 4.8). Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) : Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) zijn gemeld, waaronder exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), en geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, in samenhang met het gebruik van ibuprofen (zie rubriek 4.8). De meeste van deze reacties traden op binnen de eerste maand. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, moet het gebruik van ibuprofen onmiddellijk worden gestopt en moet een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig). Uitzonderlijk kan varicella leiden tot ernstige infectieuze complicaties van de huid en de weke weefsels. Het is raadzaam ibuprofen niet te gebruiken in geval van varicella. Cardiovasculaire en cerebrovasculaire effecten Er zijn meldingen gedaan van het Kounis-syndroom bij patiënten die worden behandeld met Nurofen. Het Kounis-syndroom wordt omschreven als cardiovasculaire symptomen als gevolg van een allergische of overgevoeligheidsreactie, die kunnen leiden tot vernauwing van de kransslagaders en mogelijk tot een myocardinfarct. Klinische studies wijzen erop dat gebruik van ibuprofen, met name hoge doses (2400 mg/dag) geassocieerd kan worden met een licht verhoogd risico op arteriële trombotische gebeurtenissen (bijvoorbeeld myocardinfarct of beroerte). Over het algemeen wijzen epidemiologische studies niet uit dat lage doseringen ibuprofen (bijv.  1200 mg/dag) in verband kunnen worden gebracht met een verhoogde kans op arteriële trombotische gebeurtenissen. Patiënten met ongecontroleerde hypertensie, congestief hartfalen (NYHA II-III), vastgestelde ischemische hartziekte, perifere arteriële ziekte, en/of cerebrovasculaire ziekte mogen alleen met ibuprofen worden behandeld na zorgvuldige overweging. Hoge doses (2400 mg/dag) dienen te worden vermeden. Ook moet zorgvuldige overweging plaatsvinden vóór aanvang van langdurige behandeling van patiënten met risicofactoren voor cardiovasculaire gebeurtenissen

(bijv. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken), met name wanneer hoge doses ibuprofen (2400 mg/dag) nodig zijn. Andere opmerkingen: Zeer zelden worden ernstige acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld anafylactische shock) waargenomen. Bij de eerste tekenen van een overgevoeligheidsreactie na inname/toediening van Nurofen voor Kinderen moet de behandeling worden stopgezet. Afhankelijk van de symptomen moeten de medisch vereiste maatregelen worden genomen door gespecialiseerd personeel. Ibuprofen, de werkzame stof in Nurofen voor Kinderen, kan tijdelijk de bloedplaatjesfunctie (aggregatie van plaatjes) remmen. Patiënten met stollingsstoornissen moeten daarom zorgvuldig gecontroleerd worden. Bij langdurige toediening van Nurofen voor Kinderen moeten de leverwaarden, de nierfunctie en het aantal bloedcellen regelmatig worden gecontroleerd. Bij langdurig gebruik van onverschillig welk type pijnstillers voor hoofdpijn kan de hoofdpijn verergeren. Als die situatie zich voordoet of wordt vermoed, moet medisch advies worden gevraagd en moet de behandeling worden stopgezet. De diagnose van medicatieovergebruikshoofdpijn (MOH) moet worden vermoed bij patiënten die vaak of dagelijks hoofdpijn hebben ondanks (of wegens) regelmatig gebruik van geneesmiddelen voor hoofdpijn. Door gelijktijdig gebruik van alcohol kunnen de bijwerkingen van de werkzame stof, vooral de bijwerkingen op het maag-darmkanaal of het centrale zenuwstelsel, toenemen bij gebruik van NSAID's. Renaal Over het algemeen kan frequent gebruik van pijnstillers, vooral van een combinatie van verschillende pijnstillende werkzame stoffen, leiden tot een permanente beschadiging van de nieren met een risico op nierinsufficiëntie (analgeticanefropathie). Er is een risico op nierfalen bij gedehydrateerde kinderen. Product specifieke waarschuwingen Dit geneesmiddel bevat vloeibare maltitol. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie dienen dit geneesmiddel niet innemen. Door de aanwezigheid van maltitol kan dit geneesmiddel een licht laxerende werking hebben. Calorische waarde 2,3 kcal/g maltitol. Dit geneesmiddel bevat 27,54 mg natrium per 15 ml suspensie (= 1,836 mg natrium per ml suspensie).Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een gecontroleerd natriumdieet. Nurofen voor Kinderen Suikervrij 4% suspensie voor oraal gebruik bevat tarwezetmeel. Tarwezetmeel mag slechts sporen van gluten bevatten. Het is daarom veilig te gebruiken door mensen met coeliakie. (Gluten in tarwezetmeel wordt beperkt door de test voor totale hoeveelheid proteïne zoals beschreven in de Ph. Eur. monografie). Nurofen voor Kinderen Suikervrij 4% suspensie Rood bevat 16,45 mg propyleenglycol per 5 ml suspensie.

Pijn en koorts.

Welke stoffen zitten er in Nurofen voor Kinderen?

De werkzame stof in dit middel is ibuprofen.

 Elke 1 ml suspensie voor oraal gebruik bevat 40 mg ibuprofen.  Elke 5 ml maatlepel suspensie voor oraal gebruik bevat 200 mg ibuprofen.  Elke 2,5 ml maatlepel suspensie voor oraal gebruik bevat 100 mg ibuprofen.

Het ibuprofen gehalte komt overeen met 4% gewicht/volume.

Nurofen voor Kinderen Suikervrij 4% suspensie voor oraal gebruik

De andere stoffen in dit middel zijn: citroenzuurmonohydraat, natriumcitraat, natriumchloride, natriumsaccharine, polysorbaat 80, domifenbromide, vloeibare maltitol, glycerol, xanthaangom, sinaasappelaroma (bevat tarwezetmeel) en gezuiverd water.

Nurofen voor Kinderen Suikervrij rood 4% suspensie voor oraal gebruik

De andere stoffen in dit middel zijn: citroenzuurmonohydraat, natriumcitraat, natriumchloride, natriumsaccharine, polysorbaat 80, domifenbromide, vloeibare maltitol, glycerol, xanthaangom, aardbeiaroma (bevat propyleenglycol) en gezuiverd water.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Ibuprofen moet worden vermeden in combinatie met: Andere NSAID's met inbegrip van selectieve cyclo-oxygenase-2-remmers: vermijd concomiterend gebruik van twee of meer NSAID's, aangezien dat het risico op bijwerkingen kan verhogen (zie rubriek 4.4). Acetylsalicylzuur: Gelijktijdige behandeling van ibuprofen en acetylsalicylzuur wordt meestal niet aangeraden omdat het de kans op bijwerkingen vergroot. Experimentele gegevens suggereren dat ibuprofen competitief het effect kan remmen van lage doseringen acetylsalicylzuur op trombocytenaggregatie, wanneer deze gelijktijdig worden toegediend. Er zijn nog onzekerheden met betrekking tot de extrapolatie van deze gegevens naar de klinische situatie, maar de mogelijkheid dat normaal, langdurig gebruik van ibuprofen de cardioprotectieve werking van lage doseringen acetylsalicylzuur kan verlagen, kan niet worden uitgesloten. Bij incidenteel gebruik van ibuprofen worden geen klinisch relevante effecten verwacht (zie rubriek 5.1). Net zoals bij andere NSAID's is voorzichtigheid geboden bij gebruik van ibuprofen in combinatie met: Antihypertensiva, (ACE-remmers, bètablokkers en angiotensine II�receptorantagonisten) en diuretica: NSAID's kunnen het effect van deze geneesmiddelen verminderen. Bij sommige patiënten met een verminderde nierfunctie (bv. uitgedroogde patiënten of oudere patiënten met een verminderde nierfunctie) kan gelijktijdige toediening van een ACE�remmer, een bètablokker of een angiotensine II-receptorantagonist en geneesmiddelen die het cyclo-oxigenase remmen, resulteren in een verdere verslechtering van de nierfunctie met mogelijk een acute nierinsufficiëntie, die gewoonlijk reversibel is. Daarom is voorzichtigheid geboden bij gebruik van die combinatie, vooral bij ouderen. De patiënten moeten voldoende vocht innemen en na de start van een gelijktijdige behandeling en periodiek daarna moet worden overwogen om de nierfunctie te monitoren. Diuretica kunnen het risico op nefrotoxiciteit van NSAID's verhogen. Hartglycosiden zoals digoxine: NSAID's kunnen hartfalen verergeren, de GFR verlagen en de plasmaglycosidespiegel verhogen. Concomiterend gebruik van Nurofen en digoxinepreparaten kan de serumspiegels van digoxin verhogen. Bij correct gebruik (gedurende hoogstens 3 dagen) is een controle van de serumspiegel van digoxine in de regel niet vereist. Lithium: er zijn aanwijzingen van een mogelijke stijging van de plasmaconcentraties van lithium. Bij correct gebruik (gedurende hoogstens 3 dagen) is een controle van de serumspiegel van lithium in de regel niet vereist. Kaliumsparende diuretica: gelijktijdige toediening van Nurofen en kaliumsparende diuretica kan leiden tot hyperkaliëmie (controle van het serumkalium wordt aanbevolen). Fenytoïne: gelijktijdig gebruik van Nurofen met fenytoïne kan de serumspiegels van phenytoin verhogen. Bij correct gebruik (gedurende hoogstens 3 dagen) is een controle van de fenytoïne-serumspiegel in de regel niet vereist. Methotrexaat: er zijn aanwijzingen voor een mogelijke stijging van de plasmaconcentraties van methotrexaat. Toedienen van Nurofen binnen de 24 uur voor of na toedienen van methotrexaat kan leiden tot verhoogde concentraties van methotrexaat en verhoging van zijn toxisch effect. Tacrolimus: mogelijk verhoogd risico op nefrotoxiciteit als NSAID's samen worden gegeven met tacrolimus. Ciclosporine: verhoogd risico op nefrotoxiciteit. Corticosteroïden: verhoogd risico op gastro-intestinale ulceratie of bloeding (zie rubriek 4.4). Anticoagulantia: NSAID's kunnen de effecten van anticoagulantia zoals warfarine versterken (zie rubriek 4.4). Antiplaatjesmiddelen en selectieve serotonine-heropnameremmers (SSRI's): verhoogd risico op maag-darmbloeding (zie rubriek 4.4). Sulfonylureumderivaten: in klinische studies werden interacties vastgesteld tussen NSAID's en antidiabetica (sulfonylureumderivaten). Hoewel er tot nog toe geen interacties werden beschreven tussen ibuprofen en sulfonylureumderivaten, wordt veiligheidshalve aanbevolen om de bloedglucosewaarden te controleren bij gelijktijdige inname. Zidovudine: er zijn aanwijzingen van een verhoogd risico op haemarthrose en hematoom bij hiv-positieve hemofiliepatiënten die een gelijktijdige behandeling krijgen met zidovudine én ibuprofen. Probenecide en sulfinpyrazon: geneesmiddelen die probenecide of sulfinpyrazon bevatten, kunnen de excretie van ibuprofen vertragen. Baclofen: Baclofentoxiciteit kan optreden na het starten van ibuprofen. Ritonavir: Ritonavir kan de plasmaconcentraties van NSAID's verhogen. Aminoglycosiden: NSAID's kunnen de excretie van aminoglycosiden verminderen. Chinolonantibiotica: in dierstudies werd vastgesteld dat NSAID's het risico op convulsies bij gebruik van chinolonantibiotica kunnen verhogen. Patiënten die NSAID's en chinolonen innemen, lopen een hoger risico op ontwikkeling van convulsies. CYP2C9-remmers: concomiterende toediening van ibuprofen met CYP2C9-remmers kan de blootstelling aan ibuprofen (CYP2C9-substraat) verhogen. In een studie met voriconazol en fluconazol (CYP2C9-remmers) werd een toename van de blootstelling aan S(+)-ibuprofen met ongeveer 80-100% waargenomen. Een verlaging van de dosering van ibuprofen moet worden overwogen als krachtige CYP2C9-remmers tegelijkertijd worden toegediend, vooral bij toediening van een hoge dosering van ibuprofen samen met voriconazol of fluconazol. Captopril: in experimentele studies werd waargenomen dat ibuprofen het natriumexcreterende effect van captopril remt. Cholestyramine: bij gelijktijdige toediening van ibuprofen en cholestyramine vertraagt en vermindert de absorptie van ibuprofen (25%). De geneesmiddelen moeten worden toegediend met een interval van enkele uren.

Zoals elk geneesmiddel kan Nurofen bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken. Indien gebruik gemaakt wordt van de laagste dosis gedurende een zo kort mogelijke periode die nodig is om de symptomen te verlichten, kunnen bijwerkingen tot een minimum beperkt blijven. Uw kind kan een van de bekende bijwerkingen van NSAID's krijgen. Als dit gebeurt, moet u de behandeling stoppen en onmiddellijk contact opnemen met uw arts.

Zeer vaak (kan optreden bij meer dan 1 op de 10 mensen)

• Maagdarmklachten zoals misselijkheid, braken, winderigheid en verstopping en licht bloedverlies in het maag-darmkanaal dat in uitzonderlijke gevallen bloedarmoede kan veroorzaken.

Soms (kan optreden bij tot 1 op 100 mensen)

• Zweren, bloeding of perforatie van het maagdarmstelsel, ontsteking van het mondslijmvlies met verzwering, verergering van een bestaande darmziekte (colitis of ziekte van Crohn), ontsteking van het maagslijmvlies. • Hoofdpijn, duizeligheid, slapeloosheid, agitatie, prikkelbaarheid of vermoeidheid. • Gezichtsstoornissen. • Verschillende vormen van huiduitslag. • Overgevoeligheidsreacties met netelroos en jeuk.

Zelden (kan optreden bij tot 1 op 1000 mensen)

• Oorsuizen (het oren van belgerinkel). • Verhoogde concentraties van ureum in het bloed, pijn in de flanken en/of de buik, bloed in de urine en koorts kunnen tekenen zijn van nierbeschadiging (papilnecrose). • Verhoogde urinezuur concentratie in het bloed. • Gedaald hemoglobinegehalte.

Zeer zelden (kan optreden bij tot 1 op 10.000 mensen)

• Oesofagitis, pancreatitis, en vorming van diafragma-achtige darmvernauwingen. • Hartfalen, hartaanval en zwelling van het gezicht of de handen (oedeem). • Minder plassen dan normaal en zwelling (vooral bij patiënten met een hoge bloeddruk of een verminderde nierwerking), zwelling (oedeem) en troebele urine (nefrotisch syndroom); inflammatoire nierziekte (interstitiële nefritis) die kan leiden tot acuut nierfalen.

Als u een van de bovenstaande symptomen krijgt of als u zich algemeen onwel voelt, stop dan met de inname van Nurofen en raadpleeg onmiddellijk uw arts, want dit kunnen de eerste tekenen zijn van nierbeschadiging of nierfalen.

• Psychotische reacties, depressie. • Hoge bloeddruk, vasculitis. • Hartkloppingen. • Gestoorde leverwerking, leverbeschadiging (de eerste tekenen kunnen een verkleuring van de huid zijn), vooral tijdens een langdurige behandeling, leverfalen, acute ontsteking van de lever (hepatitis). • Problemen met de productie van bloedcellen - de eerste tekenen zijn: koorts, keelpijn, oppervlakkige mondzweren, griepachtige symptomen, ernstige uitputting, neus- en huidbloeding en onverklaarde blauwe plekken. In dergelijke gevallen moet u de behandeling meteen stopzetten en een arts raadplegen. U mag niet op eigen initiatief een behandeling stoppen.

Geef Nurofen voor Kinderen niet aan kinderen die:

 Allergisch zijn voor ibuprofen of voor andere soortgelijke pijnstillers (NSAID's) of voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.

 Ooit kortademigheid geweest zijn, astma, een lopende neus, gezwollen gezicht en/of handen, of netelroos doorgemaakt hebben na gebruik van acetylsalicylzuur of andere soortgelijke pijnstillers (NSAID's).

 Ooit een maagdarmbloeding of -perforatie vertoond hebben als gevolg van een vroeger gebruik van NSAID's.

 Een terugkerende maag- of duodenumzweer (peptisch ulcus) of -bloeding hebben of dat gehad hebben (twee of meer episoden van bewezen zweer of bloeding).

 Ernstig lever- of nierfalen hebben.

 Ernstig hartfalen hebben.

 Erfelijke problemen hebben met fructose/fruitsuiker (zie "Nurofen voor Kinderen bevat").

 Een hersenbloeding (cerebrovasculaire bloeding) of een andere actieve bloeding hebben.

 Aan bloedstollingsstoornissen lijden. Ibuprofen kan de bloedingstijd verlengen.

 Onopgehelderde stoornissen van de bloedaanmaak.

 Ernstige gedehydrateerd zijn (door braken, diarrhee of door te weinig drinken).

Niet innemen tijdens de laatste 3 maanden van de zwangerschap.

Zwangerschap Remming van de prostaglandinesynthese kan een negatief effect hebben op de zwangerschap en/of de embryonale/foetale ontwikkeling. Gegevens van epidemiologische studies wijzen op een hoger risico op miskraam, cardiale misvormingen en gastroschisis na gebruik van een prostaglandinesyntheseremmer in het begin van de zwangerschap. Het risico zou stijgen met de dosering en de duur van de behandeling. Het absolute risico op cardiovasculaire misvorming steeg van minder dan 1% tot ongeveer 1,5%. Bij dieren veroorzaakt de toediening van een prostaglandinesyntheseremmer meer verlies voor en na de implantatie en een hogere embryonale en foetale sterfte. Bovendien werd een verhoogde incidentie van allerhande misvormingen waaronder cardiovasculaire misvormingen gerapporteerd bij dieren die een prostaglandinesyntheseremmer kregen tijdens de periode van de organogenese. Vanaf de 20e week van de zwangerschap kan het gebruik van ibuprofen oligohydramnion veroorzaken als gevolg van foetale nierdisfunctie. Dit kan kort na het aanvangen van de behandeling optreden en is meestal reversibel bij stopzetting van de behandeling. Daarnaast zijn er meldingen van constrictie van de ductus arteriosus na behandeling in het tweede trimester, waarvan de meeste verdwenen na beëindiging van de behandeling. Daarom mag ibuprofen niet tijdens het eerste en het tweede trimester van de zwangerschapworden gegeven tenzij het duidelijk noodzakelijk is. Als ibuprofen wordt gebruikt door een vrouw die probeert zwanger te worden, of tijdens het eerste en het tweede trimester van de zwangerschap, moet de dosering zo laag mogelijk worden gehouden en de behandeling zo kort mogelijk. Prenatale controle voor oligohydramnion en constrictie van de ductus arteriosus moet worden overwogen na blootstelling aan Nurofen gedurende enkele dagen vanaf zwangerschapsweek 20. Ibuprofen moet worden stopgezet als er oligohydramnion of constrictie van de ductus arteriosus wordt gevonden. Tijdens het derde trimester van de zwangerschap kunnen alle prostaglandinesyntheseremmers de foetus blootstellen aan:  cardiopulmonale toxiciteit (voortijdige constrictie/sluiting van de ductus arteriosus en pulmonale hypertensie)  renale disfunctie (zie hierboven), die kan evolueren naar nierinsufficiëntie met oligohydramnion de moeder en de pasgeborene op het einde van de zwangerschap blootstellen aan:  mogelijke verlenging van de bloedingstijd, een plaatjesaggregatieremmend effect dat zelfs bij toediening van zeer lage doseringen kan optreden.  remming van de baarmoedercontracties met daardoor een uitstel van de arbeid of een langere arbeid. Ibuprofen is bijgevolg gecontra-indiceerd tijdens het derde trimester van de zwangerschap. Borstvoeding Ibuprofen en zijn metabolieten kunnen, in lage concentraties overgaan in de moedermelk. Tot nog toe zijn er geen schadelijke effecten bij zuigelingen bekend. Daarom is het bij korte behandelingen met de aangewezen dosering voor pijn en koorts, doorgaans niet nodig om de borstvoeding te onderbreken Vruchtbaarheid Er zijn aanwijzingen dat stoffen die het cyclo-oxigenase/de prostaglandinesynthese remmen, de vrouwelijke vruchtbaarheid kunnen verstoren door een effect op de ovulatie. Dat is reversibel bij stopzetting van de behandeling.

Kinderen 6 - 9 jaar (20-30 kg)

• 3 x 5 ml per dag

Kinderen 9 - 12 jaar (30-40 kg)

• 3 x 7,5 ml per dag

Toedieningswijze

• Om de 6 - 8 uur
• Patiënten met een gevoelige maag: tijdens het eten innemen
• Alleen voor kortdurend gebruik